Pieton

1. [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Piéton, rebané avou l' Tchapele.

2. ri k' î passe.

Vîs scrijhas : trans fluvium Pintum (866), Pienton (1145), Pintonem (1178).

Etimolodjeye : latén "pinctus" (pondou, tindou); ri avou ene aiwe di coleur).

Mot d' aplacaedje :

• Gowi-dlé-Pieton.

Omonimeye coinrece :

• pîton.

• Dipus d' racsegnes sol viyaedje di Pieton.
• Dipus d' racsegnes so l' aiwe di Pieton.