Pieton

I. [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Piéton, rebané avou l' Tchapele.

II. [n. d' aiwe] ri k' î passe.

Vîs scrijhas: trans fluvium Pintum (866), Pienton (1145), Pintonem (1178).

Etimolodjeye: latén "pinctus" (pondou, tindou); ri avou ene aiwe di coleur).

Mot d' aplacaedje :

• Gowi-dlé-Pieton.

Omonimeye coinrece :

• pîton.

• Dipus d' racsegnes sol viyaedje di Pieton.
• Dipus d' racsegnes so l' aiwe di Pieton.