alomåcion [f.n.] manire di lomer oficirmint ene sacwè. I les lome les "Payis tîxhon-cåzants Noûs-Bedjes", conoxhous e walon dizo l' alomåcion "Redimés Payis", ey e francès "cantons de l'Est" (L. Mahin). F. appellation. Disfondowes: aloumâcion, alomaucion.