berodî [o.n.] plantchî fwait avou des pîces di bwès metowes ene dilé l' ôte ki fwaiynut èn astaedje adzeu del poite di gregne; on-z î plaece k' on berôde les prumirès djåbes d' en tcherêye. Li schåle esteut asployeye après l' gros sômî d' tchinne k' aléve d' on meur a l' ôte tot sotnant l' berôdî (R. Dedoyart).

Etimolodjeye : viebe berôder, cawete -î.

---

• Li berôdî et les ôtès plaeces d' ene gregne