berôdî [o.n.] plantchî fwait avou des pîces di bwès metowes ene dilé l' ôte ki fwaiynut èn astaedje adzeu del poite di gregne; on-z î plaece k' on berôde les prumirès djåbes d' en tcherêye. Li schåle esteut asployeye après l' gros sômî d' tchinne k' aléve d' on meur a l' ôte tot sotnant l' berôdî (R. Dedoyart). Les grands tchårs ont rpassé Epoirtant l' esté. I gn a pus k' des steules Mierseules come des aveules Mafes et berôdîs Sont plins a brotchî (J. Guillaume). Etimolodjeye: viebe berôder, cawete -î.

• Li berôdî et les ôtès plaeces d' ene gregne