brouhî [o.n.] 1. foirt corant moxhet, a grandès aiyes, passant, e sincieus latén Buteo buteo. rl a: miyot, proyî. F. buse. 2. biesse djin, k' on n' lyi sait rén aprinde (come li brouhî, k' on n' sait aclever pol wôturreye). F. lourdaud, balourd. Li pådje do brouhî. Disfondowes: brouhî, brouhi, bruhî, brohî, broyî, brèyî, brayî, burî, bèri, beûrî, bërî. Etimolodjeye: disfondowe di "proyî", motoit avou assaetchance di "brouhire" (li brouhî cwire ses proyes e vûbwès, come dins les hés a brouhires, la k' gn aveut toplin des coks di brouhire et des råleas d' djiniesses).