coukebake [f.n.] pitite fene vôte. Leyon, dins s' novea abeymint, si rdressive come on coukebak so on platea d’ påstî (F. Barry). Mi grande-mame fijheut des coukebakes ou des galetes; on boeveut on ptit peket et tchanter si ptit boket (C. Massaux).

Etimolodjeye

calcaedje do flamind "koekebak" (fiesse la k' on fwait des ptitès finès vôtes). Minme sourdant etimolodjike :

• couke 1

Hårdêye divintrinne