djonnter (codjowaedje) [v.s.c.] (rabaxhant) fé bråmint des efants.

Etimolodjeye : viebe fwait sol bodje "djonne", avou l' cawete -ter.

| djonnteu, djonnteuse u djonntêyresse [o.f.n.] onk (ene) k' a bråmint des djonnes (des efants). Dins l' famile di m' mame, il estént bén onze zfants; c' esteut des djonnteus, saiss, adon (ramexhné pa L. Mahin).