Li rfondaedje di ç' mot ci a candjî sol Wiccionaire, et divni "djote di procureur"

djote di procureu [f.n.] 1. ridjetaedje di cou d' tchén (årglatî), k' a l' cogne d' ene pitite fene djote, et k' on pout magnî. 2. graevî. F. vairon lisse. Etimolodjeye: les procureus estént rwaitîs come des ptits magneus (a l' årvier des djins k' ovrèt d' leus mwins): pitite djote, pitit pexhon.