djournå 1 [o.n.] (v.m.) viye unité di mzeure po les surfaces, ki corespond al sitindêye k' èn ome pout tcherwer sol djournêye avou on tchvå (a pô près 23 åres). On djheut ki cwand i fjheut bon al Sint Djîye, on pleut co raler sårter on djournå et s' li broûler (Lucien Mahin). Dj' a planté on djournå d' petotes (F. Deprêtre et N. Nopère). rl a: djoû 2; rl a: cwårt.

Disfondowes: djoûrnau, djournau, djûrnau, djourné, djurnâ.

Etimolodjeye: latén diurnalis (d' ene djournêye).

Omonimeye:

• djournå (o.n.; gazete, rashiaedje d' evenmints)