doet [o.n.]
| doetî [o.n.] bindaedje k' on mete so on doet malåde.
| doetrece [f.n.] (mot d' linwincieus & foclorisse) rime-rame d' efant k' on dit tot passant, aprume, so les cénk doets, tot cminçant på pôce; arivé å ptit doet, on cateye l' efant.
Etimolodjeye: cawete -rece, 1999.