dompter ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) [v.c.] 1. vini mwaisse di (ene såvadje biesse, on såvadje efant, dizotrin). On Bedje, n' a nén stî fwait po esse on sclåve, Et s' gn a-t i yeu nolu a nos dompter ! ([[R. Viroux]]). Loukîz a : [[Motî:etraityî|etraityî]]. F. dompter. 2. [[Motî:ridobler|ridobler]], fote ene [[Motî:dôpinne|dôpinne]]. Si t' els acwires, ti t' frès dompter, la, monparan ! Dj' a yeu on côp d' crampe dins les rins, et dj' a dmoré stindou; après, dji n' a måy pus seu poirter, a cåze di mes rins, d' aveur sitî dompté.F. rosser, battre.