donter ([[Codjowaedje gruziner|codjowaedje]]) u domper ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) [v.c.] 1. vini mwaisse di (ene såvadje biesse, on såvadje efant, on dzotrin). C' est èn efant ki n' est nén a donter. Si feme l' a donté. C' est leye ki dontêye les oûsses. On Bedje, n' a nén stî fwait po esse on sclåve, et s' gn a-t i yeu nolu a nos donter ! ([[R. Viroux]]). Loukîz a: [[Motî:etraityî|etraityî]], [[Motî:aprovijhî|aprovijhî]], [[Motî:conrer|conrer]], [[Motî:mwaistri|mwaistri]]. F. dompter, assujettir, soumettre, mater. 2. [[Motî:ridobler|ridobler]], fote ene [[Motî:dôpinne|dôpinne]]. Si t' els acwires, ti t' frès dompter, la, monparan ! Dj' a yeu on côp d' crampe dins les rins, et dj' a dmoré stindou; après, dji n' a måy pus seu poirter, a cåze di mes rins, d' aveur sitî dompé. F. rosser, battre. >> donper d' aleure: bén bate. I l' a dompé d' aleure. Disfondowes: donter, domper, domp'ter, domp'tè, donpter, dôpter. Etimolodjeye: [[fornaiviaedje linwistike]] do bodje latén dom- (dominare) avou l' [[cawete -ter]], 1800. | dontaedje u dompaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "donter". F. domptage. Disfondowes: dontèdje, dompèdje, dôptèdje, domp'tadje, domp'tâdje. | dontåve u dontåve [addj. purade divant] ki pout esse donté. F. domptable. | donteu, dompeu; donteuse, dompeuse, dontresse, dompresse [o.f.n.] 1. li ci (cene) ki dompe les biesses (u les djins). On dompeu d' liyons. Li dompeu a yeu s' bresse råyî på liyon. F. dompteur. 2. dontresse, dompresse (sessuwalité) feme ki dompe èn ome, pol fé aveur bon. F. dominatrice. Disfondowes: donteu, dompeu, domp'teu, domp'teur, dôpteu. | dompinne u dontinne [f.n.] seyance k' on vos a bén donté (bén batou). F. rossée. Minme mot : * [[Motî:dôpinne|dôpinne]]. Parintêye : * [[Motî:nén dontåve|nén dontåve]] [[Categoreye:Motî]]