doyåre [o.n.] 1. pårt des béns d' èn ome ki l' oumire rivént a s' feme sorvicante, come il esteut etindou dins l' contrat d' mariaedje. F. douaire. 2. bén del fabrike d' eglijhe. F. bien de la cure. >> sol Doyåre: u: >> rowe do doyåre: plaece di Bastogne, di Ståvleu. >> s' aler fé fesser so l' doyåre: ? Disfondowes: doyaure, doyau, doyâ, dowêre, douwêre, doyâre, dwèyâre | Dodoyåre u Dedoyåre [n.dj.] no d' famile di Walonreye, ki si scrît, asteure, Dedouaire, Dedoyard, Dedoyart.

Omonimeye coinrece :

• doyå (les deus divnèt doyå a Lidje).

Poirteu do no "Dedoyåre":

• Rodolphe Dedoyart.

• Dipus d' racsegnes so les doyåres