dråwe [f.n.] fenaesse, crouwåd des tchamps d' frumints, oidje evnd, e sincieus latén Lolium perenne. Kî çk' elzî a aprin, ås Ancyins Bedjes a fé djermer l' frumint wice k' i n' aveut k' del dråwe ? (J. Brumioul). rl a: raigra. F. ivraie.

Disfondowes: drauwe, drâwe, draw, drau, drave, drâve.

Etimolodjeye: latén "dravoca" (minme sinse).

Dipus d' racsegnes sol dråwe