duk 1 (o.n.)
1. (el hôte moyinådje) tchîf d' årmêye di l' impire so on payis k' on loméve ene dutcheye, et ki covreut sacwantès conteyes.
2. (el basse moyinådje et co asteure) tite di nôblesse.
| dutchesse [f.n.] feme d' on duk.
| dutcheye [f.n.] teroe la k' on duk a li håteu.
Omonimeye:
- duk (o.n.; sôre d' oujhea)