ebén

I. [aloyrece] aloye deus fråzes, avou li deujhinme k' est rashide so l' idêye del prumire. Vos rwaitîz m' bele biesse, don, l' ome; ebén, vola ene boûsse rimpleye d' ôr : elle est por vos, si vos m' savoz dire li no di cisse biesse la (E. Benoit). F. Eh bien.

II. [come èn aduzoe] permete ene ahote emey ene fråze, divant d' porshuve (avou repetaedje do sudjet). Les djonnes, la, ebén, i batént les caybotes (ramexhné pa L. Remacle).

Disfondowes

èbéⁿ, èbin, abin, èbé, èbîⁿ

Hårdêyes divintrinnes

• Dipus d' racsegnes so ls aloyreces
• Dipus d' racsegnes so les aduzoes