eberner (codjowaedje) [v.c.] 1. manni. F. salir. 2. kimincî (èn ovraedje k' on n' finixh nén). T' ebernêyes trinte-shijh ovraedjes et-z î tchicter tenawete, et al fén des féns, leyî totafwait e plan, hatche et matche (L. Mahin). F. entreprendre, commencer. Etimolodjeye: bodje "bern-" (brén, rl a: bernate), betchete e- (mete dins l' bernate). Disfondowes: abèrner, aburner, èberner.