ebrocåcion [f.n.] pomåde foirt aiwisse, eschandixhante, k' on s' kifroye li coir avou, po-z aswadji ene coixheure, u po s' afroyî divant d' fé do spôrt. Vos vs kifroyroz l' coixheure avou d' l' ebrocåcion. rl a: canfré, londa. Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî do F. "embrocacion", 1950.