edjaver (codjowaedje) [v.c.] sognî ene åwe, on canî, di foice, tot lyi etounant l' amagnî dins l' djavea avou on traitoe. On-z edjavéve les oyes avou èn etounoe: c' esteut sovint po les mwindjî å Noyé (ramexhné pa L. Boulard). rl a: djavea; rl a: bôrer, etouner. F. gaver.

Disfondowes: agaver, (èdjaver). Coinrece payis d' Bietris.

Etimolodjeye: bodje djave (gozî) eyet betchete e-: mete dins l' gozî.

| edjavaedje [o.n.] tecnike di bôraedje des åwes, des canîs. Gn a yeu èn metingue des ecolodjisses siconte di l' edjavaedje des åwes.

Disfondowes: agavadje, (èdjavadje).

| edjaveu, edjaveuse u edjavresse

I. [o.f.n.] cinsî, cinsresse k' edjavêye des åwes u des canîs. rl a: åwlî. F. gaveur.

II. edjaveuse [f.n.] edjavoe electrike. F. gaveuse.

Disfondowes: agaveû, se; èdjaveû, se, èdjavresse.

| edjavoe (electrike) [o.n.] usteye a moteur po tchôker l' amagnî dins l' djavea des åwes, des canîs. F. gaveuse.

Disfondowes: agavoû, ègavwè.