efagnî [v.s.c.] fé moussî (èn atelaedje) en ene fagne et nel saveur fé rexhe. rl a: ahoter. II. s' efagnî [v.pr.] moussî en ene fagne et î dmorer. F. s'embourber. Disfondowes: efagnî, afagnî, afagner, afagnè, afègnè, afagni. | efagnaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "efagnî". Il esteut la avou s' bea djama dins les brôs; end årè yeu sovnance, di si efagnaedje !