efernukî I. [v.c.] 1. loyî pa on fernuk. F lier par un double noeud. 2. rinde (ene sakî) må dins s' pea, tot lyi dmandant des sacwès k' i n' såreut fé. rl a: bråyler. F. complexer. II. s' efernuker [v. pr] 1. si fé prinde dins on lesse di bracnî, èn on filet l' tindeu tot cåzant d' on djîbî, d' on ptit oujhea. E viyaedje, i s' sint come on moxhon ki s' a vnou efernuker dins l' filet do tindeu (E. Lempereur). rl a: eburtakî. F. s'empêtrer. 2. s' ecramyî (dins les ronxhes, evnd.). 3. si mwaijhi a non-syince, k' on va dmorer e margaye avou ls ôtes. F. s'énerver, s'agiter. Disfondowes : èfèrnoker, afurnoker, afèrnouyî, afèrnouyî, èfernuker. | efernuké, êye [addj.] 1. loyî (eye) a fernuk. I ndaléve avou l' echêpe efernukêye åtou do cô. 2. ecramyî, ecramieye. Il a volou casser ses loyéns mins il estént efernukés et l' leu esteut kel baltéve (G. Lucy). F. emmêlé. 2. roed bleu sot (d'ene comere). F. éperdu. 3. reyusse, amayî (eye), måvlé. F. embarrassé, affairé, énervé. 4. malåde dins s' tiesse pask' il a stî aclevé dins l' hisse di n' nén fé çou k' i fåt. F. complexé. Disfondowes : afèrnouyi, afèrnouyî, îye.