efoumer ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) [v.c.] 1. [[Motî:sitofer|sitofer]] avou del foumire Il efoumént les rnåds dins leus terêyes. 2. mete el [[Motî:foumire|foumire]] (ene tchå, on pexhon) po k' ça s' wåde. Les dierins k' ont-st efoumé des djambons, ça a stî mon l' Gros Marxhå, diviè 1990. rl a: [[Motî:efunker|efunker]]. F. enfumer. Disfondowes: efoumer, afumer, afumè. Parintêye: * [[Motî:refoumer|refoumer]]