egolafer [v.c.] 1. avaler raddimint. Il a egolafé s' sope come onk ki rvénreut del guere. rl a: galofer, egoler, egoliner. F. ingurgiter. 2. (imådjreçmint) avayi on ptit payis tot djåzant d' on grand. L' Indonezeye a béntoit yeu agolafé li ptite iye di Timor-Ess. F. annexer, incorporer. Disfondowes: agaloufer, ègolafer.