emîsser (codjowaedje) s' emîsser [v.pr.]

1. si piker di ptitès brunès taetches di tchamosseures tot djåzant des stofes, des pemes, des dinrêyes. Sorire n' aveut pus l' gosse d' on frutaedje emîssé (E. Michel). F. se tacher, se piquer, moisir.

2. s' uzer, piede si rglatixhance. Avou l' tins, tot s' emîsse (L. Pirsoul). F. s'user, se rayer, se dégrader, se corrompre.

| emîssé, emîssêye [addj., purade padvant]

1. piké, enindjî pa des emîsseures. On dit eto: erouyî. F. moisi, taché, piqué.

2. biesse, tot djåzant d' ene djin. Kén emîssé catoize ! Ele fwait l' emîssêye, mins ele sait bén çki pårler vout dire (ramexhné pa J. Haust). F. niais, gauche.

| emîsseure [f.n.]

1. rouye des dinrêyes.

2. enindjaedje pal rouye.

• Dipus d' racsegnes so les emîsseures des dinrêyes