emacraler
[v.c.] 1. si rinde mwaisse d' ene sacwè, d' ene djin, tot djåzant d' ene macrale, d' on macrea. rl a: epoûtloukî, edjoupsiner, kipicî. F. ensorceler. >> emacraler l' feu: mete må les bwès, et ki l' feu n' sait rprinde, li fé distinde tot metant ene sacwè ki n' broûle nén. 2. si rinde mwaisse d' ene sakî (ki vs voet voltî), et k' les djins ni coprindèt nén kimint k' ça s' fwait. Dji m' dimande bén kimint k' nosse pere s' a leyî emacralé pa ene laide vireuse feme come vos. rl a: andoûler, adawyî, amidjôler. F. séduire, charmer, envoûter. Disfondowes: amacrâlè, amacrâler, èmacraler. | emacralé, emacralêye [addj.] 1.dizo èn emacralaedje. I djouwéve si bén del flute po rahoukî les biesses ki t' åreus dit k' elle esteut emacralêye ([[Anatole Marchal]]). F. ensorcelé(e), magique. 2. ecramyî (êye). >> emacralé mot: a) mot k' a des sinses diferins d' ene coine a l' ôte do payis walon. b) mot diferin d' èn ôte, mins ki si scrît parey a des plaeces k' i gn a. | emacralaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "emacraler". F. ensorcellement, sortilège. >> Emacralaedje: no d' . [[emacralé mot|Dipus d' racsegnes so les emacralés mots]]