enûler ([[Codjowaedje bouter|codjowaedje]]) s' enûler [v.pr.] endaler eviè les nûlêyes. Lavola, on-z ôt l' tchant del vierlete ki s' enûleye ([[J.M. Warnier]]). Paretreut k' nosse Tere a dedja-st ataké a fé monter s' termomete, cåze di totes les måssîstés ki s' enûlèt d' on pô totavå ([[P.H. Thomsin]]). F. s'envoler, s'élever, décoller. Etimolodjeye : bodje [[Motî:nûlêye|nûlêye]], [[betchete e-]]. | enûlé, enûlêye [addj., padvant] come ricovri pa des nûlêyes. F. en l'air. >> aveur les ouys enûlés: aveur les oûy broûyîs, ki n' voeyèt pus bén. Les ouys enûlés, dj' a yeu des rujhes a lére li papî ki mes tronnants doets avént målåjhey tini di scwere ([[J. Schoovaerts]]). F. troublé.