enindjî (codjowaedje) I. [v.c.] epestiferer, rascråwer, rimpli (avou des crouwôs). On djårdén enindjî d' schitroûles; ene rimouye enindjeye di dints d' tchéns (F. Deprêtre et N. Nopère). F. infester, attaquer, envahir. II. s' enindjî [v.pr.] 1. aler atraper (ene maladeye, ene croke). I s' a stî enindjî d' pûs dins l' poli. F. s'infester. 2. håbiter (des djins ki n' valnut rén). Ni vos alez nén enindjî avou ces djins la (J. Coppens). On dit eto: ecanlaedjî. | enindjî enindjeye [addj., purade padvant] (må) arindjî (eye). Nos estans bén enindjîs. on dit eto: essôré. F. dans de beaux draps. Disfondowes: ènindjî, innindjî, vîs scrijhas: einneigé. Etimolodjeye : bodje nindje, betchete e-. Coinrece Coûtchant walon.

Ôte parintêye :

• enindjî

• indjén, indjince