enoxhî (codjowaedje) s' enoxhî [v.pr.] s' ecroukî. Tos les tchanteus al vwès sofrixhént do rôguea Et s' enoxhént tchaeke côp k' i volént sôrti l' note (E. Michel).

Etimolodjeye : viebe fwait sol bodje oxh, avou l' betchete e- (aveur come èn oxhea e gozî).