eplaeçmint [o.n.] 1. plaece rissiervêye po mete ene sacwè. Payî ès eplaeçmint sol martchî. F. emplacement. 2. terén k' on pout basti dso. Waite a ç' boket la, gn a co deus eplaeçmints. F. lot de terrain, terrain à bâtir. Disfondowes: èplèçmint, aplaçmint, èplaçmint, amplaçmint, implaçmint.