eplaeçmint [o.n.]

1. plaece rissiervêye po mete ene sacwè. Payî ès eplaeçmint sol martchî. F. emplacement.

2. terén k' on pout basti dsu. Waite a ç' boket la, gn a co deus eplaeçmints. F. lot de terrain, terrain à bâtir.

Disfondowes: èplèçmint, aplaçmint, èplaçmint, amplaçmint, implaçmint.