epoûtloukî [[Codjowaedje loukî|Codjowaedje]] [v.c.] riloukî (ene sakî) po l' [[Motî:emacraler|emacraler]]. rl a: edjoupsiner, tchôkî. F. ensorceler par le mauvais œil, donner le guigon, porter malchance. Etimolodjeye: [[aplacaedje tîxhon]] no (poûte, ki vént do latén F. "putidus") + viebe (loukî); [[betchete e-]]. | epoûtloukî, epoûtloukeye [addj.] 1. emacralé, êye. F. frappé du mauvais oeil. 2. ki n' a pont d' tchance. F. malchanceux. Disfondowes: èpoûtloukî, èpoûtloukeye, èpoûtlouké èpoûplouké. | epoûtloucaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "epoûtloukî". rl a: [[Motî:sôr|sôrreye]], [[Motî:tchôkî|tchôca]], tchôcaedje, emacralaedje. F. guignon, sort, sortilège, ensorcellement, maléfice. Disfondowes: èpoût'loukèdje èpouploukèdje. | epoûtloukeure [f.n.] emacralante loukeure. Loukîz ene miete vaici so mes epoûtloukeures ([[Georges Sfasie]]). F. regard ensorcelant, envoûtement, sortilège .