erî

I. [adviebe] lon.

II. [o.n.] dirî (costé metou lon do ci ki rwaite). L' erî del måjhone. >> en erî: mostere k' on va pus lon do ci ki djåze. F. en arrière.

III. erî di [divancetire] lon di. On dit eto: rî di F. loin. >> èn sawè erî di: èn sawè ndaler lon di. Neni, i fwait trop froed; dji n' såreu erî do feu (Noyé walon).

Etimolodjeye : bodje rî, betchete e-.

| eriré, eriré [addj., padvant] ki dmeure en erî do progrès. Loukîz a : Ancyin Bedje. F. arriéré.

| erirece [addj., todi padrî]

1. a vey avou ene sacwè k' est en erî. F. postérieur.

2. a vey avou ene sacwè ki s' a passé dvinltins. F. passé.

Etimolodjeye : bodje cawete -rece, 1997.