erî I. [adviebe] [[Motî:lon|lon]]. II. [o.n.] [[Motî:dirî|dirî]] (costé metou lon do ci ki rwaite). L' erî del måjhone. >> en erî: mostere k' on va pus lon do ci ki djåze. F. en arrière. III. erî di [divancetire] lon di. On dit eto: [[Motî:rî|rî di]] F. loin. >> èn sawè erî di: èn sawè ndaler lon di. Neni, i fwait trop froed; dji n' såreu erî do feu ([[Noyé walon]]). Etimolodjeye: bodje [[Motî:rî|rî]], [[betchete e-]]. | eriré, erirêye [addj., padvant] ki dmeure en erî do progrès. Loukîz a: [[Motî:Ancyin Bedje|Ancyin Bedje]]. F. arriéré. | erirece [addj., todi padrî] 1. a vey avou ene sacwè k' est en erî. F. postérieur. 2. (mot d' croejhete) a vey avou on passé tins. Pårticipe erirece, suddjonctif erirece. rl a: [[Motî:prezintrece|prezintrece]], [[Motî:futurrece|futurrece]]. F. passé. >> Durant éndicatif erirece (DEE): tins ki mostere ene accion ki deure dins l' passé. F. imparfait. >> Nén durant éndicatif erirece (NDDE): tins ki mostere ene accion ki n' deure nén dins l' passé. F. participe passé. Etimolodjeye: bodje erî, [[cawete -rece]], [[noûmot|1997]].