erîler [v.c.] (mot d' linwincieus) fé shuve ene rîle a des fenominnes di croejhete ki s' avént spårdou onk nén come l' ôte. rl a: disrîler. F. régulariser. | erîlé, êye [addj.] ki shût l' rîle. rl a: disrîlé, foû-rîle. F. régulier (ère). | erîlêymint [adv.]. d' ene erîlêye manire. C' est le cas avou l' mot "pårlumint", adon ki, si l' aparintaedje åreut yeu stî fwait pår erîlêymint, ç' åreut dvou esse "pårlêymint" ou "pålmint", et i gn a des banslêyes insi (P. Sarachaga). F. régulièrement.