eraire [f.n.] foirt simpe [[Motî:tcherowe|tcherowe]] di bwès, avou djusse on [[Motî:schî|schî]] et ene cawe. C' est Louwis li dierin k' a djouwé avou ene eraire a Transene; po disroyî: ça aléve bén (ramexhné pa [[L. Mahin]]). Aspite ene nûlêye di coirbås K' ramexhnèt tot l' måva bisteu Ki l' eraire vént d' abouter foû. ([[Henry Simon]]). F. araire. | erûle [addj. purade padvant] (v.v.m.) k' on pout tcherwer a l' eraire, tot djåzant d' ene tere. Ci n' esteut nén ene erûle tere. F. labourable. ---- * [[eraire|Dipus d' racsegnes so les eraires]]