ersè [adv.] aeyir. rl a: divant-ersè. >> ersè al nute: ayir tins del swerêye. >> Payis d' ersè: (diyalectolodjeye walone): Årdene nonnrece, wice k' on dit "ersè" po "ayir". Li diccionaire do walon Payis d' ersè. Disfondowes: ersè, erso, ersë, yersë, arsë. Gm. èchoi. Tch. érsoi. Etimolodjeye: mot d' acolaedje no + no: "èr", viye fôme coinrece di "ayir", eyet "sè" (swer), coinrece do mitan del Walonreye (wice ki froed si dit frèd), rl a: swerinne. Coinrece Årdene nonnrece.