estale 2 [f.n.] plaece la k' on ptit martchand håyneye si martchandijhe. Metoz çoula so l' estale. Ene plantche po estale, troes inglitins dso et vla l' botike fwait (ramexhné pa J. Haust). Di ç' tins la, gn aveut ene peclêye di ptits mestîs dins ç' coulot la: poirter ås saetchs, bouter åzès tcheretes des vîwarîs, rifé des velos, netyî des cwåreas, tini on ptit botike ou ene pitite estale (J.P. Hiernaux). F. étal, étalage. Disfondowes: èstale.

Omonime:

• estale (f.n.; boket d' bwès)