etimolodjeye [f.n.] provnance d' on mot; Hôss aveut l' zine di dischovri des etimolodjeyes tîxhondes. Disfondowes: ètimolodjèye, ètimolodjîye, ètimolojîe. Etimolodjeye: calcaedje do francès étymologie, 1997 | etimolodjince [f.n.] syince ki rcwire après les etimolodjeyes des mots. L' etimolodjince n' est nén ene syince, c' est ene pratike (C. Hagege). L' etimolodjince, c' est on tchamp d' menes (L. Hendschel). Etimolodjeye: avou l' cawete -ince, eployeye po des noumots po lomer les syinces.