eto 2 [o.n.] usteye des mnujhîs, des mecanicyins, evnd, metou so on banc, et ki sieve a tni bon ene pîce di bwès u d' fier ki l' ome di mestî boute dissu. Il a on banc avou deus etos et les totes les osteyes. I lyi fåt aprinde a travayî a l' eto. >> serer dins si eto: apicî (èn ome, ene kimere) dins on cep (amour, emantcheure). Disfondowes: èto, ètô. Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî do F. "étau".