eto 2 [o.n.] usteye des mnujhîs, des mecanicyins, evnd, metou so on banc, et ki sieve a tni bon ene pîce di bwès u d' fier ki l' ome di mestî boute dissu. Il a on banc avou deus etos et les totes les osteyes. I lyi fåt aprinde a travayî a l' eto. >> serer dins si eto: apicî (èn ome, ene kimere) dins on cep (amour, emantcheure).

Disfondowes: èto, ètô.

Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî do F. "étau".

Omonime:

• eto (adv.; avou, ossu)