etraityî ([[Codjowaedje tcheryî|codjowaedje]]) [v.c.] 1. mete (on djonne tchivå) dins les [[Motî:trait|traits]], po l' aprinde a saetchî des ekipaedjes. Colignon est d' siervice, i n' serè nén amayî; Po l' måss, i pout conter, so l' atelêye Pieret; :: Nén dandjî ! end a ddja on djonne tot etraityî ! ([[L. Piron]]). F. dresser (à la traction). 2. (imådjreçmint) si rinde mwaisse di (ene såvadje djin). Å cmince, ele ni m' vleut nén leyî rintrer avou mes botes, mins dji l' a-st etraityî. Elle etraiteye les omes come ses tchvås. End a-t ele rindou, do må, li feme Wåtî, po-z etraityî Kaiy ([[L. Mahin]]). . F. dresser, éduquer. Disfondowes: ètrêtyî, atrêtcher, atraitchè, atrêtiyî, intraitiyî