eveye [f.n.] [[Motî:håsse 1|håsse]]. Dj' a eveye d' aler fé des guiyes (M. Vray). F. envie. >> dj' a må a m' pôce: c' est ene eveye k' afowe: creyance did dinltins. >> esse a l' eveye: djéryî après åk, djéryî après ene sacwè. On veyeut les båsheles Dulåme k' avént des bicicletes, et on-z esteut a l' eveye. F. mourir d'envie, se pâmer de jalousie. >> fé passer l' eveye (da kéconk): li pûni pask' i n' diveut nén djéryî après ça. >> våt mî fé eveye ki pitié: dijhêye po-z escuzer ene grosse. Etimolodjeye: latén "invidia" (minme sinse).