eviè / evier (divant on prono u èn adviebe å [[mierpî]]) [divancete] 1. (divant on coplemint d' plaece) mostere on movmint did ci å lon. Il est evoye eviè l' Dodinne. ([[J. Coppens]]). F. vers, du côté de. Contråve : [[Motî:aviè|aviè]]. >> evier ci, evier la: [[Motî:avå|avår ci, avår la]]. F. dans ces environs. >> wangnî aviè; u >> aler eviè: aler do costé di F. se diriger vers. 2. [[Motî:diviè|diviè]] (a pô près å moumint di). C ' esteut eviè shijh eures del vesprêye. I vénrè eviè nouv eures. Dj' endirè eviè Påke. Nos ndirans eviè l' nute ([[F. Deprêtre et N. Nopère]]). F. vers, à l'approche de. Etimolodjeye : bodje [[Motî:viè|viè]], [[betchete e-]]. | eviè di [divancetire] eviè (divant on coplemint d' plaece). Eviè d' tola, c' est l' Prûsse ([[Motî da Haust|ramexhné pa J. Haust]]). F. de ce côté. Mots d' etroclaedje : * [[Motî:eneviè|eneviè]] * [[Motî:edviè|edviè]] * [[Motî:pa-eviè|pa-eviè]] Omonimeye : * [[Motî:evier 1|evier 1]] (laid costé) ---- * [[divancete|Dipus d' racsegnes so les dvancetes]] * [[Eviè Nonne (noveles)|"Eviè Nonne", tite d' ene ramexhnêye di noveles da Lucyin Mahin]]