evike [adv.] e veye, estant vicant(e). Les macrales estént broûlêyes evike. Di ç' tins la, e l' Arabeye, on-z eteréve les båsheles evike. F. vivant, e, en vie, vif, vive. >> pwès evike: (mot d' botchî) pwès del vicante biesse, eneviè l' pwès di s' carcasse. Avou l' Blanc-bleu, li rindaedje "carcasse / pwès evike" avind les 70 åcints (rat. pa L. Mahin). >> esse pus moirt k' evike: rl a: vike (pus moirt ki vike) >> schoirçaedje evike: cotaeyaedje di co vicantès biesses po des sayes sincieuses, evnd. F. vivisection. Disfondowes: èvike, avike. Etimolodjeye: mot d' acolaedje divancete (e) + no (vike).