evintåre [o.n.] contaedje a onk près di tos les agayons et les ahesses d' ene societé, on botike, evnd. Vera aveut bouté a des ôtes ovraedjes disk' a troes eures, et ele kimincive seulmint si evintåre (L. Mahin). | evintåraedje [o.n.] fijhaedje di l' evintåre. Clôs po evintåraedje et l' condjî d' novelan; ridrovou li londi 6 di djanvî (L. Mahin).