ewaeråcion [f.n.] airance avå des djins tertos ewaerés. Cwand li saedje-dame tapa l' banstea å lådje, dj' abouta foû ene grosse tiesse ki meta tolmonde dins l' ewaeråcion (M. Hicter). F. étonnement, stupéfaction. Disfondowes: èwaraucion, èwarâchon, awarâcion.