Ene få avou on fåmint d' fier

få 1 ^[1] [f.n.] usteye po fåtchî, avou on long mantche avou des pougneyes et ene lame. Il aveut piké avou l' få dins ene bounete et s' aveut fwait piker pås wesses (A. Masson). Metoz on cougne al få (Motî d' Bastogne). F. "faux". >> basse få; ou : >> få d' pré; ou : >> få d' four; ou : >> få d' brouhires: ou : >> basse få: sôre di fås tote simpe, avou ene coûte lame, et on mantche sins pougneyes. On dit eto yerbî. F. "faux simple". ^[2] >> djonne di få: clipe. On dit eto : ritoû d' rin. F. "lumbago".

| fåmint [o.n.] mantche del få.

Etimolodjeye et tcherpetaedje

få

latén "falx, falcis" (minme sinse). ^[3]

fåmint

cawete -mint (acawêye a on no).

Omonimeye

Pådje d’ omonimeye di « få »

Disfondowes

få

fau, fâ; Pc fôke; miersipepieuzmint el mape A.L.W. 9. 47 ey el notûle 9. 149.

fåmint

faumint, fâmint. ^[4]

Hårdêye divintrinne

• Dipus d' racsegnes so les fås

Sourdants & pî-notes

1. ↑ Pont d' halcrosse cossoune å coron, dispu l' motî da Haust, dandjreus po fé graficmint li diferince avou "fås".
2. ↑ Loukîz a l' ALW 9 p. 330.
3. ↑ FEW 3. 404.
4. ↑ Loukîz a l' ALW 9 p. 330.