fåve [f.n.] 1. istwere ki mete el sinne des biesses ki djåzèt. Les fåves di la Fontinne ont stî rimetowes e patwès d' Tchålerwè pa Léon Bernus. F. fable. 2. istwere po rire: Les fåves da Fernand ont stî scrîtes pa Maurice Georges å cminçmint des anêyes 1990. rl a: flåwe, minte, coye, paskeye. F. blague, plaisanterie. 3. ene istwere k' on raconte dispu todi dins on payis k' i gn a, ki n' a nén l' air vraiye, mins k' gn a des djins assez po-z-î croere (les . Dji vos va conter l' fåve do Mitan d' Cok. On dit eto: rapoitroûle, racontroûle, floriconte. F. légende, conte populaire.Disfondowes: fauve, fâve; ôte sicrijha: fôve Etimolodjeye: latén fabula.| fåvirete [f.n.] pitite fåve. F. fabliau.Disfondowes: fauvirète, fâvurète, flauwirète | fåviron [o.n.] fåvirete, dins les rime-rames Fåve, fåviron Cwate vesses å posson; L' posson k' est trawé; Cwate vesses a vosse nez. F. fabliau..Disfondowes: fauviron, fâvuron, flauwiron, flauviron . Dipus d' racsegnes so les fåves.