fåve [f.n.] 1. istwere ki met el sinne des biesses ki djåzèt. Les fåves di la Fontinne, rimetowes e pâtwès d' Charlerwè pa Leyon Bernus. F. fable. 2. istwere po rire: Les fåves da Fernand ont stî scrites pa Maurice Georges a cminçmint des anêyes 1990. rl a: rapoitroûle, coye, paskeye. F. blague, plaisanterie. Disfondowes: fauve, fâve. rl a: flåwe. Etimolodjeye: latén fabula.

rl a: flåwe 2, minte, coye, paskeye. F. blague, plaisanterie. 3. ene istwere k' on raconte dispu todi dins on payis k' i gn a, ki n' a nén l' air vraiye, mins k' gn a des djins assez po-z î croere. Dji vos va conter l' fåve do Mitan d' Cok. On dit eto: rapoitroûle, racontroûle, floriconte. F. légende, conte populaire. Disfondowes: fauve, fâve; ôte sicrijha: fôve. Etimolodjeye: latén fabula. | fåvirete [f.n.] pitite fåve. F. fabliau. Disfondowes: fauvirète, fâvurète, flauwirète. | fåviron [o.n.] fåvirete, dins les rime-rames Fåve, fåviron Cwate vesses å posson; L' posson k' est trawé; Cwate vesses a vosse nez. F. fabliau. Disfondowes: fauviron, fåvuron, flauwiron, flauviron.

[Fåve|Dipus d' racsegnes so les fåves]